Toch 'n witte korsemus

Azze de dge van de korsemus d'r ankomme dan wulle me altd 'n beetje gn denke an dat soort dinge as gezelleg'd: an krse, an 'n korsbm en - as 't ken! - k nog an 'n pakke snouw! Z bakke me 'n lekker stikje vls Mar gien kenn: en k gien kallekoen! Neen 'oor, dat is niks voor ons soort mense; dat is mr voor de defteg'd zel ik mar zegge. Neen, geweun 'n lekker sudderlapje, 'n lekker repeltje d'rbij en k 'n lekker spruitje. En dan d'rn 'n borretje griesmeel met brmesap van de leste zeumer. Mens da's 'n smul: vooral met-te korsemus! Mar dat 't iet altd z gt dat wul ik jlie non gn vertelle. Lstert mar De snouw die op de schne dke van de lge Scheveningse 'uisjes lee die mkte in 't donker van de korstvend 't streitje stikke mier as-tie gelek was. 't Was mar 'n geweun streitje mar j: die zver-witte snouw ken drbij vk wondere doen, nietan! Ouwe Neeltje zat in d'r 'ge leunstoel an de tfel met 't rm: dat was d'r lievelingsplekje! Ze keek deur 't rmpje nr bte en ze zg alles wel: mar ftelek zag ze 't k weer iet! D'r gerimpelde ouwe vrouwe'andjes die op 'n aar genblik z rusteg in d'r scht legge kozze die kos-se nn gien tel stil 'ouwe. Somtije floepte d'r 'n diepe zucht nr bte. Ze zel toch iet mekeerende weeze, zou ze wel? Nee mens dat iet: d'r was wat aars. Kik: dat zit z Vammiddag was ze nog effe gauw - in d'r Scheveningse werrekschort en met-t'r nach'musje op - nr 't winkeltje om 't 'ookje van 't streitje(n)-'elpe: z-mar effe op-t'r sloffe. Ze 'a' d'r effe iet op 'elettet want kik, as je z oud ben as Neeltjes dan wul je betije welderis wat vergeete, nietan! Mar iniene 'a' ze d'r tch nog an 'edocht. Da's wr k: murrege was 't korsemus, dan wazze alle winkels dicht! En zdoende 'a' ze nog wat ekstra spulletjies in 's 'ld: 'n zakje sukkerkransjes, 'n kookje, 'n 'allef pondje koffie, 'n pakke 'allef-volle mellek, 'n rolletje peeperemunt voor in de kerrek murrege en k nog 'n onsje ks. "Mar iet te dik 'esneejen-'oor!" Want-tr 'a' die vrouw van dat winkeltje altd 'n 'andje van: je mos altd goed nr 't snijmechien kikke want as je 'uur d'r gang liet gn dan 'a' je drie plakke ks in 'n ons "Kom vrouw, je ben toch iet goed snik!" En werachteg: 't wier altd mr as wat Neele(n)-'evrgd 'a'. Non j voort kind: murrege(n)-is 't korsemus: lne-me mar vreeden-'ouwe. D'r is al zveul kelegd op-te wurreld! D'r ouwe zwarte poes die was van 's nog 'n stikje met-t'r mee'elpe. Dat lpe dat gong z makkelek iet mr 'oor! Ik zee 't al: 't was al 'n oud bst. D'r zwarte vel die was 'ier en dr al rdeg kleg, d'r dikke buk die was flink deur'ezakt en d'r iene achterste pt die sleepte wat as-se liep. Ze likkende 'n beetje op zus-en-'n-kwart zee Neeltje dan. In d'r jonge jre 'a' de poes wat of'evochte; alle katte t-te buurt wazze 'n td lang as-te dd voor d'r. Mar toe - op 'n kr - toe 'a' z'n grte kter d'r 'n watjekouw 'egeeve van 'eb ik jou dr. D'r 'alleve kop die lee ope en toe de dokter met-t'r klr was toe 'a' ze nog mar ien goed g. D'r aa're g die zat z dicht as 'n pot en die zou k nit iet mr ope gn k! Sinsdien kos-se z goed iet mr mikke as-se nog eris 'n krtje springe wou. Z sprong ze bevoorbeeld ammaar mis as-se nog is 'n mosje vange wou. Mar j, gews as 'n kat weeze ken: ze gaf 't tch iet op! Dus toe ze non twie mosjes in 't streitje scharrele zag toe 'a' ze vorders 't vrouwtje d'r ge gang lte gn nr 't winkeltje. Mar j, ze sprong mis: allicht! De mosjes die fladderde wat om d'r 'n pleziertje te doen. Want-tie wisse 't k allang: zij ken iet mr mikke Buurvrouw Neeltje was terug'ekomme(n)-in 's. Ze 'a' awweer 'n beetje narreg 'eweest: die vrouw van 't winkeltje die 'a' de plakke ks wr te dik ofsnije wulle. "Neen vrouw, z dik wul ik ze echt iet 'oor; dat kos-alleml ekstra!" Want Neele wis-al dat-tie vrouw lter zegge zou dat 't 'n streepje mr was en dat wou ze geweun iet. Gien gekles! 'n Ons ks is 'n ons ks, iet mr en k iet minder: basta! En toe kwam ze k nog d'r buurman van 'n pr 'ze vorderop teuge. Non zel jij messchie zegge: "Benon persoon: as jij je buurman teuge komt-tan 'oof je dr toch iet narreg over te weeze of 'eb ik 't mis soms?" J mar lstert! Dat zit z: die buurman da's 'n zwarte. Ze zegge dat 'ie t Afrika 'ekomme(n)-is: 'evluchtet z 'ezd. En kik: 't benne met zlie in 't streitje alleml 'uisjes van de gemiente, iet z luuks en k iet te dier. D'r weune in 't streitje mst ouwe luitjies; wat ouwe visserlui, 'n pr Scheveningse weedevrouwe en k nog ien of twie vrouwe in burger. En non was 'n pr mnde(n)-'eleeje Jansje, de ouwe mussewaster, 'esturreve. De gemiente 'a' toe 't 'uisje 'n beetje op'eknapt: alles weer nette-pett en toe wazze zlie - die donkere mense - d'r in'ekomme. Ze wazze iet cht zwart; ze wazze mr 'n beetje donkerbrneg, z-as koffie zel ze mar zegge, mar j: 't was toch iet ons soort mense! En begrp goed luitjies: Neeltje 'a' niks teuge zwarte mense, oh neen 'oor! Azze ze in de kerrek voor de zwarte mense kolleteerde gaf Neele altd wat. Ze zou iet durreve om niks te geeve, oh neen! Kik, 't wazze k mense nietan! Mar j: datte ze non z iniene in 'uur streitje kwamme weune dat was toch wat aars! De ouwe luitjes in 't streitje die aa'ne d'r veul prt van 'emkt en svens dee iederien ze deur ektra goed op slot. Neen: iet voor die mense, dad-iet mar j: die man die 'a' van die pikzwarte ge en z'n 'ande die wazze an de btekant brneg en van binnene wazze ze witteg! Rr h: 'oe ken dat non zou je z zegge? En 'ij prtede 'n beetje gekkelek k; net as 'n kln kind dat nog mos lre prte! En ze vrouw die liep altd op van die rre sloffies en zij was k al z donker. En z rr azze ze k eettede die mense: je rukte altd van die rre luchies as je langs zlie 'uisje liep. En dan nog twie van die brnege kindertjies k; neen mense, 't streitje was t'r iet op voort 'egn. Dus je begrpt: st-tie dikke plakke ks van die vrouw en toe d'rn die kelege donkere man. Dr was Neele 'n beetje beloreg van 'eworde. Mar goed: 't wier al gauw weer minder toe ze voor d'r ge 'n bakje 'emkt 'a' met 'n lekker kkje d'r bij. En toe wier 't vend. Mar wat weederom: d'r poes die was t'r nog iet! Drie kr 'a' ze al voor de deur 'estn om d'r te roope mar 't bst-tat was iet 'ekomme. Ze wier non toch knappies ongerust. 't Was al donker bten-en oh 'eedelief: 't gong nog snouwen-k. Ze prebeerde 't voor de deur nog met-te schl van 't bst wr ze 'ard op tikte met 'n leepel. Mar neen 'oor: d'r poes gaf gien stdie! En tewl voor de mste mense gezelleg de vend van de korsemus begon, wier 't voor Neele 'n kelege vend. Op-te radio lsterde ze nr 'n preek en nr de korsvorsjies die ze altd z grg meezinge wou mar neen: ze kos t'r met-t'r 'fd iet bijblve. Wr zou dat bst non toch zitte? 't Was koud bte: 't snouwde en aars lee ze al z lekker voor 't kacheltje te snorre en te knipge, en non... Op 't lest gong ze mar legge mar de 'le nacht lee Neele in d'r bed te tolle! Mens: ze dee gien g dicht. 't Arreme bst zel toch iet dd weeze; die zwarte zelle d'r toch niks 'edn 'ebbe? Ze 'a' welderis 'oord dat-tat slag vollek vrooger k welderis mense op'egeete(n)-'a' en meschie Oh kind schei t, ze mos t'r iet an denke! Ze was al vroog wakker die ochend. Ze 'a' al wel vf kr voor de deur 'ekeeke(n)-en 'eroope. 't Was vandg korsemus mar ze 'a' 't iet slechter treffe kenne. Neen, ze zou mar iet nr de kerrek gn! Ze zou ammaar an d'r poes denke motte en wie weet: as-sij in de kerrek zat, stong 't arreme bst meschien voor 'uur deur te kurreme. Bte(n)-'oorde ze al de klokke luie en 'n vrooge buur die was al op weg nr de kerrek; non j, die was van 'n bezunder kerrekje en die mos dus wat vorders lpe, weetje wel! Iniene wier d'r op-t'r rm 'etikt: deur 't rmpje zag ze 'n zwart 'fd. Oh 'eedelief k: die zwarte man t de strt! Wat mos-se non: zou ze gn schrwe? Messchie dat buurvrouw Pie d'r zou 'ore of aars buurman Kees an de aa're kant van 'uur. Weer 'oorde ze kloppe: non was 't an de deur! "Oh 'eerelief 'ellep me: ik durrefd-iet!" Mar Neele wis das-se mos gn kikke: de man die 'a' d'r vast en zeekers al 'ezien en as-se z gauw iet ope dee dan zou die d'r messchie wat andoen. En beevend dee ze 't deurtje ope "Vrouw: jouw poes! Was achter, op mijn dak! Poes durrefde niet springe; hij veel bang! Ik uit raam op dak klimme en jouw poes hellepe! Poes heel blij nou, kijk!" In 'n wit 'emmetje met korte mouwtjies sting de zwarte buurman voor 'uur deur; de poes lee natteg en wel in ze donkerbrne narreme: wel 'n beetje bibbereg, dat wel, mar mes-se iene g knipperde die tevreeje nr Neeltje. "Oh man!" zee Neeltje 'leml beduusd: "Oh man, bedankd-'oor! Wachd-effe, lpt nog iet weg!" Ze vloog nr de kmer z vlug as-se dat nog kos en ze langde gauw 't zakje met sukkerkransjes: "Kik, 'ier man: voor jouw kindertjies!" Neele was non al te lt voor de kerrek. Mar goed, ze 'a' de radio nog. En 't wier 'n mie preek. "Vreede": zee de domenee. "Vreede voor alle mense van goeie wul! Voor lle mense: blank of brn, wit of zwart! Want kik zee die: "De wre kleur van 'n mens die zit van binnene en iet van bte begrp je wel?" "J mens!" preevelde Neeltje in d'r ge: "J mens, je 'ebd-'leml gelik!" En de zwarte poes dan, zel je non messchie vrge: zou die de preek soms k 'oord 'ebbe? Ze lee voor de kachel z mar wat te suffe. Mar effe dee ze d'r iene goeie g wat ope en ze knipperde be'mend nr Neele! Sommigte bste, lieve mense, benne betije stikken-en stikke wzer azze wij, mense, vk denke: wul je dat wel gelve? En bte likkende 't deur al die snouw tebij 'n aa're wurreld: 'n witte wurreld van rust en vreede Piet Spaans 2009 historisch publicist en auteur Den Haag Holland
...terug ...home Geplaatst op 12-12-2008 en 424 keer gelezen
Like dit 186 Liked