pje

t Was n l kln winkeluisje, gunt om t ookje van de strt: zn winkeltje wrin je mstal om butter, of om blauwsel gt. Dat winkeltje was tr al jre en t mannetje al nes-sn td. En datte ze dm pje noemde dat was beslist gien kwjegd. Gien mens wou pje echt bezre want ij was rdeg en bekwm; mar j zn fd: die was wat vreemdeg, vandr die rre pjes-nm. t Mannetje zat vk te denke wrom t mensdom dat z zee: ij was toch n ordentelek ventje dat nit gien kwd an wies k dee. De deur van t winkeltje gong ope. Dag pje! zee n klne md: Me moeder wou n pondje sukker en k n stikje vettegd! t Mannetje woog st de sukker die dee die in n brne zak en van t vls wat-ie a legge, snee die n smkeleke plak! Z kind, ier eb je alles sme; mar ien ding vrgd-ik lieve md: dat jij, as je met mn komt kpe, gien pje mr teuge me zt. Want kik, jij ken dat nog iet weete: jij ben nog kln en snapt-tat iet, mar azze ze mn pje noeme dan doene ze me veul verdriet. Ik ben geweun: van God eschpe. En ik iet vam-me ge Jp en kind, zeg jij t non is rlek: ik likkent-toch iet op n p? Kom, ier eb jij n lekker snoopje, zel jij t non nit mr zegge, nee? Wrn t kind met t weggn brfjes: Nee pje! en: Dag pje! zee. Piet Spaans 2011 historisch publicist en auteur Den Haag Holland http://nl.wikipedia.org/wiki/Piet_Spaans
...terug ...home Geplaatst op 15-02-2012 en 527 keer gelezen
Like dit 203 Liked