Bbeltje

Ze zat te treure voor de tfel: dr ouwe bbeltje was zook! Al dge liep ze rond-te kikke, op iedre plank, in iedre ook. Ik zee al, t was een ouwe bbel: ij was wat vetteg en besmeurd, t kafje zat n beetje losseg, de bleitjes wazze wat escheurd. Mar kik: ze kreeg t van opoe Plugge, zn jr of zeuventeg elee, Die, toe ze zellef iet mr kos leeze, zee: Kind, neem jij t non mar mee! En j, oe gt-tat tan gemienlek: et wier uur steun en toeverlt; in jre vol van zurreg en moeite wier t bbeltje uur kammert! Met vreugde las-se alle dge: ze kos die tekste alleml en non iniene zonder bbel: wat wier zn dag dan koud en kl! Dr ouwste zeun die zee allieneg: Kom mens, mkt gauw een bakje klr! Ik lpt straks effe nr De Dullek: aanstons eb jij je bbel weer! n Uurtje lter kwam die t brenge: de bleitjes schn, et kafje fris! Affn, je weet oe dat dr tziet as-et nieuwt t-te winkel is! Maar lter, toe dr zeun nr s was, en zij dr bbelje gauw nam om weer vertrouwd te kenne leeze, toe wis-se iet wat r overkwam! t Was iet mr die ge bbel z-as zij die al jre las, t was een nieuwere vertling: t mensje zat in zak en as. Ze kos an 't bbeltje iet wenne: t was dag an dag mar nregd, want welke blassij ze wou leeze, die mie tekste was-se kwt. 't Mos nog l veul weeke diere en toe drn begreep ze pas dat ondanks al die aare zinne, de inoud toch de ge was! Ze las nog mnde in dr bbel, mar j ze wier ammaar z moe en op n dag dee 't ouwe mensje voorgoed d'r beie oogies toe. Ze vonne t vrouwtje an de tfel, dr ovetje op t tfelblad: en slap drnst die ouwe andjes: wrtusse t bbeltje nog zat. t Bbeltje wier voor n klnkind en och, die nam dat dus mar mee. Mar vrg je of ze 't gt gebrukke dan zt ze: J: in fte ... nee! Piet Spaans 2011 historisch publicist en auteur Den Haag Holland http://nl.wikipedia.org/wiki/Piet_Spaans
...terug ...home Geplaatst op 01-03-2012 en 638 keer gelezen
Like dit 218 Liked