Z mar 'n praetje. Groepe

Teugewoordeg is alles in groepe' verdld. Ouwere-groep, dus dan krg je van zellef 'n jongere-groep. Minder'ds-groep, en netuurlek 'n meerder'ds-groep, 'n praet-groep, gae z mar deur. Waerom is tat non ndeg tan ? Benne de woordebooke dan iet dik genog? In mn jeugd 'a' je geweun."De groepe"..! Z 'iette dat en z noemde we dat as kindere onder mekander. D'r wier 'evraegd: "Gae je in de zeumervekantie met "Te groepe mee?" Je wis gelik waer over je 't 'a'. De groepe; mn broer en zus wazze d'r bij 'eweest en ik wulde k z graeg. 'Oe me vaeder zee: "Immie, daer b'-je veuls te kln voor", 'oe mr ik von, d'k t'r grt genog voor was. Op 'n dag moch'k b-ze mee. Me-moeder 'a' 'n mi lich'groen rugzakje voor me; daerin zat 'n trommeltje met ommekantjies, 'n wit emaille kroesje, 'n temaet en 'n rolletje zuurtjies. W'-was 'k blij. 'k viel 'aest over me-ge biene, z 'ard wulde 'k meelpe. De grte kindere wazze an 't zinge en sommegte liepe m'-lange stokke met cfers t'r op. Mar lans, w'-was tat 'n end lpe naer de waetertoren en 't wier z warrem. "We zn d'r bnae.., mar nog iet 'lemael", zonge de kindere, mar 'k 'a' gien puf om mee te zinge. 'k 'a' spt, mar durrefde 't iet te zegge. Toe'-we in de dne beland wazze, gonge we-rst allemael 'n ommekantje neme en wat drinke. Me zusje 'a' 'n fles limmenaede bij d'r, d'-was 'n smul, mar och 'ede, toe'-ze zellef 'n slok wulde neme.., wier ze 'estoke deur 'n wesp. In 'n ommezien 'a' ze 'n lip van 'eb 'k jouw daer. Me broer liep te voe'balle in die 'itte, mar voor mn kwam de dag iet om. 's middags mozze we in 'n dnpan gaen zitte; d'r kwam 'n waege m'-waeter en we mozze oms te beurt onze kroeze vulle. 'k 'eb van me leves-daege nog nit z veul kindere bij mekander 'ezien as toen. ndelek ginge we weer naer 's. 'k 'a' twie dikke blaere op me-'iele, dus lpe dee zr en 'k moch gelukkeg op me broer z'n regge zitte. 'IJ 'a' m'-voetballe 'n blauw g op'elpe en me zus t'r lip was flink 'ezwolle. Toe'-me moeder ons zag ankomme, schrok ze d'r ge temet ongans. "Jlie gaene iet mr mee!" 'k zou gieniens mr wulle, bah, die groepe.. Kom laen- 'k an wat aars denke. Die van mn is gauw jaereg; wat mot 'k allemael neme. D'r kompt wel veul vollek. 'k denk.d'k 't mar 's in.groepies verdl! Nadruk verboden Immetje.

Vertaald

Groepen. Tegenwoordig is alles in groepen verdeeld. Ouderen-groep, dus dan krijg je vanzelf jongeren-groep. Minderheids-groep en natuurlijk een meerderheids-groep, een praatgroep, ga zo maar door. Waarom is dat nu nodig? Zijn de woordenboeken dan niet dik genoeg? In mijn jeugd had je gewoon"De Groepen"! Zo heette dat toen, als kinderen onder elkaar. Er werd gevraagd: " Ga je in de zomervakantie met "De Groepen" mee?" Je wist gelijk waar men het over had. De Groepen. Mijn broer en zus waren erbij geweest en ik wilde ook zo graag. Hoe mijn vader ook zei: "Emmy, daar ben je veel te klein voor", hoe meer ik vond, dat ik groot genoeg was. Op een dag mocht ik met hen mee. Mijn moeder had een mooi lichtgroen rugzakje voor me; daarin zat een trommeltje met boterhammen , een wit emaille kroesje, een tomaat en een rolletje zuurtjes. Wat was ik blij. Ik viel bijna over mijn eigen benen, zo hard wilde ik meelopen. De grote kinderen waren aan het zingen en sommige liepen met lange stokken met cijfers er op. Maar wat was het een eind lopen naar de watertoren en het werd zo warm. "We zijn er bijna, maar nog niet helemaal", zongen de kinderen, maar ik had geen puf om mee te zingen. Ik had spijt, maar durfde het niet te zeggen. Toen we in de duinen aangekomen waren, gingen wij eerst allemaal een boterham nemen en wat drinken. Mijn zusje had een fles limonade bij zich, dat was smullen, maar o j, toen zij zelf een slok wilde nemen, werd zij gestoken door een wesp. In een ommezien had zij een lip van heb ik jou daar. Mijn broer liep te voetballen in die hitte, maar voor mij kwam de dag niet om. 's middags moesten we in een duinpan gaan zitten; er kwam een wagen met water en we moesten om de beurt onze kroezen vullen. Ik heb van mijn levensdagen nog nooit zoveel kinderen bij elkaar gezien als toen. Eindelijk gingen we naar huis. Ik had twee dikke blaren op mijn hielen, dus lopen deed zeer en ik mocht gelukkig op mijn broer zijn rug zitten. Hij had met voetballen een blauw oog opgelopen en mijn zus haar lip was flink gezwollen. Toen mijn moeder ons zag aankomen, schrok ze geweldig. "Jullie gaan niet meer mee!". Ik zou geeneens meer willen, bah, die groepen. Kom, laat ik maar aan wat anders denken. Mijn man is gauw jarig, wat moet ik allemaal nemen. Er komt wel veel volk. Ik denkdat ik het maar eens in groepjes verdeel!.
Nadruk verboden. Immetje
...terug ...home Geplaatst op 08-09-2005 en 536 keer gelezen
Like dit 209 Liked