Zô mar 'n praetje. N i e u w i g ' e d e……..

Och, och, wat verandert 'r toch veul op en in ons lieve durrep. Neem non dà'-gebouw van 't Leger des 'êls met al die leuke uisjies d'r om-'één. Alles weg, iet te gelôve. In ien van die uisjies weunde Chiel Vink, 'n 'êle lieve ouwe man. Z'n vrouw was al jaere dôd, dus Chiel dee z'n 'ûs-ouwetje zellef. Kraek en kraek 'elder was tie. Ammaar bezig mè'-z'n 'uisje of môie scheepies in flesse maeke, dà'-kos tie zô môi. 'k zie 'm nog zô voor me in z'n gestrêpte boezeroen en 's Zundags 'n môi zwart pak. Chiel was mêstal in 'n goeie lûm, nôit brommerig, ammaar tevreeje. Maer op 'n dag, toe'k 'n bakje bij d''m ging doen, was tie ten ênde raed. "Wel pand, kom binne en kik 's", zee Chiel, " allemael schûm." Jae, 'k zag 't. "Waer kompt al dè'-schûm vandaen?", vroog 'k. "O, 'ou je stil", jammerde Chiel, "al die nieuwig'ede; ik krêg t'r wat van. De krui-jenier zee teuge me: dat mò'-je neme, Chiel, Lodaline, daer gaet je 'uisje nog mêr van glimme. Gôi maer wat in 'n nemmer waeter en soppe maer! Zô 'ezêd, zô 'edaen; ik 'n nemmer mè'-waeter 'enome en 'n flinke scheut van dà'-spul d'r in 'edaen en maer boene, maer kind, 't blêf schûme; 'k raek t'r van ût me doen, alles schûm en nog 's schûm. Al die nieuwig'ede, dà's vast iet goed voor de mense." Chiel z'n woorde komme nog vaek in me gedachte: al die nieuwig'ede. Chiel 'a' gelik en soms dan krêg je wel 's 'n bietje 'êmwee naer vrooger. Dan ken je nog 't beste naer de zê gaen kikke, lekker zitte op 'n bankje op te dik. Dan zie je van die môie wolleke en as je goed kikt, zie je 'êle landschoppe en dan valt 'r 'n licht op te golleve, zô, dat te zê van goud en zullever likt. Dan 'oor je dat rûse van de zê; je valt 'r bekant van in slaep. Dan proof je 't zout op je mond en 'n lekker briesje speult om je 'ôfd. De zê…., die d'r elleke dag is, altêd dezellefde , maer toch ammaar aars, soms êl rustig kabbelend, dan wat speulser mè'-schûmkoppe ( 'k mot weer an Chiel denke, al dà'-schûm….). Maer 'è-je wel-d'r-is 'e'oord, wat 'n machtig orkest t'r schûl gaet? Oorverdôvend en dan weer zacht rûsend gelik 'n waeterval en wat zou je zegge van de kleurepracht, die ontstaet met te veranderinge van 't weer. 'k 'eb 'n kêr de regebôg 'ezien, daer sting ie ,zô maer bôve de zê, as 'n belofte! Dan voel je je weer gelukkig. Ondanks alle nieuwig'ede blêft te zê bij Scheveninge' en Scheveninge bij de zê. Nadruk verboden Immetje.
...terug ...home Geplaatst op 09-04-2004 en 905 keer gelezen
Like dit 353 Liked